ଲୁହର ବନ୍ୟାରେ ଭିଜାଇ ଜୀବନ
ଉଠେ କୋହ ଢେଉ ଅନ୍ତରୁ ଉଛୁଳି (ଘୋଷା)
ବାଙ୍ଗିଣିଆ ବସ୍ କଣ୍ଟାର କିରୀଟ
ପାଣି ପାଦେ ପ୍ରେକ ବକ୍ଷେ ବକ୍ସାଘାତ
ଝୁଲେ ଆଡ଼ କାସେ ଦେବ ପୁରୁଷ
ଝୁରି ହେବି ସିନା ପାଇବି କିପରି ? …|| ୧ ||
ଦାରୁଣ ଯନ୍ତ୍ରଣା କଲା ହନ୍ତସନ୍ତ
ଜାଣି ନ ଥିଲେ କି ଅନାଦି ଅନନ୍ତ
ଆହା ପ୍ରଭୁ କୁଶେ ସହିଲ କି ଦୁଃଖ
ଦେଖିଛି ଯା’ ଆଖି ନ ପାରଇ ଭୁଲି…|| ୨ ||
ଚିହ୍ନିଲା ପ୍ରକୃତି ନର ବା କିପରି
ନ ଚିହ୍ନ ଟ୍ରାତାଙ୍କୁ ମରୁଛି ତା’ପାଇଁ
ଶରୀରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା; ତଥାପି ଗୁହାରୀ
କରନ୍ତି ମୋ ପ୍ରଭୁ “ପିତଃ କ୍ଷମ’ ବୋଲି…|| ୩ ||
Leave a Reply to Rameah Murmu Cancel reply