ପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁଯୀଶୁ ମୋରାଜନ ଯୀଶୁ
ସ୍ଵାମୀ ମୋର ପ୍ରିୟ ତୁମେ ସ୍ଵାମୀ ମୋର ପ୍ରିୟ ତୁମେ
ପରମ ସୁନ୍ଦର ଆହେ ପ୍ରିୟ ମୋର
ଦଶ ସହସ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଦଶ ସହସ୍ର ମଧ୍ୟରେ (ଘୋଷା)
ତୁମ ବିନା ପ୍ରଭୁ ନାହିଁ କାହାଠାରେ
ନାହିଁ କେବେ ପରିତ୍ରାଣ,
ନରଗଣ ମଧେ ଆକାଶର ତଳେ
ନାହିଁ କେହି ଧରାଧାମେ
ପରମ ସୁନ୍ଦର ଆହେ ପ୍ରିୟ ମୋର … |୧|
ପରମ ଆନନ୍ଦ ଆହେ ପ୍ରିୟତମ
ବସେ ତୁମ ଛାୟାତଳେ,
ତୁମରି ଫଳଯେ କି ସ୍ବାଦ ତୁଣ୍ଡକୁ
ବଣ୍ଡିକି ମୁଁ ତାହା ପାରେ
ପରମ ସୁନ୍ଦର ଆହେ ପ୍ରିୟ ମୋର|2|
ଯୁଗ ଶେଷ ଦିନ ଆସି ଯାଉଛି ରେ
ବେଳ ନାହିଁ … ବେଳ ନାହିଁ ଆସିବା ଆଗରୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ବାରତା
ଚାଲିଯିବା ଆମେ କହି
ଆ … ସାଥି ଆ … ସାଥି ଆ … (ଘୋଷା)
ବାରିଜଣ ଶିଷ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ ଯାହା
ଆଜିବି ରହିଛି ଅପହଞ୍ଚ କ୍ଷେତ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଦେଶ ତାହା
ସେ ସୁସମାଚାର କହିଯିବା ଆମେ
ଆସେ ଡ଼ାକରାରେ ଆସେ ଡାକରା
ଆ … ସାଥି ଆ …ଫେରିଆ |୧|
ଯୀଶୁଙ୍କ ବାରତା କୋଣେ କୋଣେ ତୁମେ ଯାଇ
ସେ କୁଶର କଥା ସେ ପ୍ରେମର ବାର୍ଭା ଅବିଳମ୍ବେ ଯାଅ ନେଇ
ସେ ସୁସମାଚାର କହିଯିବା ଆମେ
ଆସେ ଡାକରାରେ ଆସେ ଡାକରା
ହାଲିଲୁୟା … ହାଲିଲୁୟା I୨I
ଯୀଶୁ ଡାକନ୍ତି ତୋତେ … ଯୀଶୁ ଡାକନ୍ତି ତୋତେ
ଆବୋରି ନେବାକୁ ପ୍ରେମିକ ବାହୁରେ (ଘୋଷା)
ଦୁଃଖ ନିରାଶାରେ ସିଏ ତେବେ ଶାନ୍ତି
ସମର୍ପି ଦେଲେ ତୁ ଜୀବନ ତୋହର
ଅସୀମ ଆନନ୍ଦ ଦେବେ ତୋତେ | ୧ ||
ଲୁହ ପୋଛି ଦେଇ ରକ୍ଷା କରିବେ ତୋର
ନୟନ ପିତୁଳା ତୁ ହେବୁ ତାଙ୍କର
ରାକ୍ଷାସେ କରିବେ ନିଶ୍ଚି ତୋତେ || ୨ ||
ତୁ ଦେଲେ ତୋ ଜୀବନ ସିଏ ଦେବେ ଶକ୍ତି
ଯୀଶୁ ତୋର ମୁକ୍ତି ଯୀଶୁ ତୋ ସହାୟ
ଅନ୍ତେ ଜୀବନ ଦେବେ ତୋତେ ୩ ||
ସୁନ୍ଦର ମଧୁର ନାମଟି ତାଙ୍କର
ନ ପାରେ ମୁରୁଛି କ୍ଷଣେ ମାତର
ଯେଣେ ଗଲେ ତେଣେ ନା ହୃଦ ମୋର
କି ଜାଣି କାହିଁକି, ନୁହଇ ପାସୋର
ଦୁଇ ଦୁଇ କରି ଚାରୋଟି ଅକ୍ଷର
ବାନ୍ଧି ରଖୁଅଛି ସରଗ ସମ୍ଭାର
ଆଡ଼ କାO ଛନ୍ଦା ସେହି ନାମ ଚିର
ହେଜୁ ନ ହେଜୁଣୁ ପୁଲକେ ଶରୀର ୧ ||
ନୀତି ଚମତ୍କାର ପ୍ରୀତି ରନାକର
ପାହୁଁ ତରିବାରେ ଅମୋହ ମନ୍ତର
ନୋହିଁ ପଦପ୍ରାନ୍ତୁ ନିମିଷେ ଅନ୍ତର
ନାମ ଭଜନରେ ଯାଉ ଦିନ ମୋର |୨|
ପ୍ରେମ ବିହୁନେ ଭାଇ ସବୁ ଅସାର
ଗାଅ ପ୍ରେମର ଜୟ ପ୍ରେମ ଯେ ସାର (ଘୋଷା)
ବିଶ୍ବାସ ବଳେ ଅଚଳ ଚଳେ
କିନ୍ତୁ ପ୍ରେମର ବଳେ ଚଳେ ସଂସାର ।୧।
ଭରସା ଥିଲେ ଆଶ୍ବାସ ମିଳେ
ପ୍ରେମର ନଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସବୁ ଅନ୍ଧାର ୨ ||
ସେ ପ୍ରେମମୟ ପ୍ରେମେ ଉଦୟ
ପ୍ରେମରେ ସୃଷ୍ଟି ସ୍ଥତି ଲୟର ଭାର ।୩।।
ପ୍ରେମରେ ମିଳି ବିଶ୍ବାସେ ଚାଲି
ଯିବା ଭରସା ଧରି ଏ ଭବ ପାର ।୪।
ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ରୁହ ସାଥେ ସାଥେ ଏ ଜୀବନ ସାରା
ମୁହଁ ଭୁଲି ସବୁ ଚାଲୁଥିବି ତୁମ ପଛେ ପରା (ମୋ ଯୀଶୁ)
ଏ ଜୀନ ସାରା … ||o||
ବହୁ ଦୂର ପଥ ମୋର ପଥେ କେତେ ଅନ୍ଧାର
ତୁମେ ଯଦି ଜ୍ୟୋତି ମୋର ହେବି ନାହିଁ ଦିଗହରା
ଏ ଜୀନେ ସାରା …. ||୧||
ଦୁଃଖ ଯେବେ ଆସେ ମନେ ଯିବି ତୁମ ସନ୍ନିଧାନେ
ତୁମେ ଯଦି ସାନ୍ବନା ମୋ ଝରିବନି ଅଶୁଧାରା ।
ଏ ଜୀନ ସାରା …. ୨ ||
ପରୀକ୍ଷା ଓ ପ୍ରଲୋଭନ ଅଛି ଆଗାମୀ ଜୀବନେ
ତୁମେ ଯଦି ସାଥ ମୋର ହେବି ନାହିଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟହରା
ଏ ଜୀବନ ସାରା…..|୩|
click the link below know the tune
ଏ ଦୁନିଆର ଅନ୍ଧାର ପଥେ
ଆଲୋକ ଜାଳିଦିଅ ପ୍ରଭୁ
ଏ ଦୁନିଆର ନୀଳ ପାରାବାରେ
ଭାବନା ମୋତେ ଦିଅ ପ୍ରଭୁ (ଘୋଷା)
ସ୍ଵର୍ଗ ସୁଖ ଛାଡି ପ୍ରଭୁ ଦୀନହୀନ ବେଶରେ
କୋରଡ଼ା ପ୍ରହାର ଦେହେ ବହିଲ ଶ୍ରୀ ଅଙ୍ଗରେ
ଝରଝର ରକ୍ତ ସୂଅ କୁହାଇଲ କୁଶରେ
ଲଲାଟେ କଣ୍ଟା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଲେ ଆନନ୍ଦରେ
ସେ ସୁନ୍ଦର ମନ ଭାବିବାକୁ ମନେ ଭାବନା ମୋତେ ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ।୧|
ଏ ମହୀମଣ୍ଡଳେ ପ୍ରଭୁ ହୁଅ ତୁମେ ସାଥୀ
ଜଗତର ଚଲାପଥେ ହୁଅ ତୁମେ ଦୀପ୍ତି
ଏ ଦୁନିଆର ଘନ ଅନ୍ଧାରେ ଆଲୋକ ଜାଳିଦିଅ ପ୍ରଭୁ |9|
ଯୀଶୁ ଆସିଲେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ,
ଦୟାରେ ମୁକ୍ତ କରିଲେ ସେ ମୋତେ ପାପରୁ (ଘୋଷା)
ସେ ସ୍ବର୍ଗ-ସୁଖ ଛାଡ଼ିଲେ, ସତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇଲେ,
ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଈଶ୍ଵର ସତ୍ୟ ଅବତାର |୧|
ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବିଷୟରେ ସେ ସତ୍ୟତା ଶିଖାଇଲେ,
ଯେ ତାଙ୍କୁ ଏବେ ମାନଇ ସେ ଜ୍ଞାନୀ ହୁଅଇ |୨|
ମୁଁ ଥିଲି ପାପିଷ୍ଠ ଲୋକ, ସେ କଲେ ମୋତେ ଧାର୍ମିକ,
ସେ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ସହିଲେ, ମୋ ଦଣ୍ଡ ପାଇଲେ (ଯୀଶୁ) |୩ ।
ସେ ମୋର ପାଇଁ ମରିଲେ, ମୋ ବଦଳି ସେ ହୋଇଲେ,
ଯେବେ ସେ ମରି ନଥାନ୍ତେ, ଲୋକ ନାଶ ଯାନ୍ତେ (ଯୀଶୁ) ।୪|
ଯେବେ ସେ ଆସି ନଥାନ୍ତେ ଲୋକେ ସ୍ବର୍ଗକୁ ନ ଯାନ୍ତେ,
ଏବେ ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯିବି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖୁବି |୫|