ଭଙ୍ଗା ହୃଦ ତୁଚ୍ଛ କରି ନ ପାରନ୍ତି
ଅଟେ ତାଙ୍କ ଗ୍ରାହ୍ୟ ବଳି ନେତ୍ର ଜଳେ ଭାସି ଡାକରେ ପାତକି
(ତାଙ୍କ) ସିଂହାସନ ଯିବ ଟଳି । ୦ ।
ଯଦି ଅନ୍ଧକାର ହୁଏ ଗାଢ଼ତର
ପଥ ଯାଉ ତୁହି ଭୁଲି
ଆକୁଳ ଅନ୍ତରେ ଡାକଟାଏ ଦେଲେ
ଦୁଇ ହାତେ ନେବେ ତୋଳି । ୧ ।
ସର୍ବଗ୍ରାସୀ ଢେଉ ଗ୍ରାସ କରିବାକୁ
ଆସେ ଯେବେ ତୋର ତରୀ ଆକୁଳ ଅନ୍ତରେ ଡାକଟାଏ ଦେଲେ
ଢେଉ ଯିବ ଅପସରି । ୨ ।
କଳା ମେଘ ଯେବେ ଘୋଟେରେ ଆକାଶେ
ଘଡ଼ଘଡ଼ି ଦିଏ ମାରି ଆକୁଳ ଅନ୍ତରେ ଡାକଟାଏ ଦେଲେ
ଧରିବେ ହସ୍ତ ବିସ୍ତାରି । ୩ ।
ମାଡ଼ି ଆସେ ଯେବେ ଝଡ଼ ତୋଫାନରେ
ଆଶ୍ରା ଯାଏ ତୋର ଭାଜି
ଆକୁଳ ଅନ୍ତରେ ଡାକଟାଏ ଦେଲେ
ଯୀଶୁ ତୋ ଆଶ୍ରୟ ଗିରି । ୪ ।
ଦୟାମୟ ଯୀଶୁ ଧନ ହେ ମୋତେ ସବୁଠାରୁ କର ସାନ । ଘୋଷା ।
କର ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ମାଟିଠାରୁ ହୀନ
ପିନ୍ଧାଅ ହେ ମୋତେ ନମ୍ରତା ଭୂଷଣ
ଧ ୂଳିରୁ ଆହୂତ ଏ ନିରାଟ ସତ୍ୟ ନ ଭୁଲିବି କଦାଚନ । ୧ ।
ମର ଶରୀରର ତେଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ବଳ,
ଜାଣେ ଦିନେ ଏହା ହୋଇବ ବିଫଳ
ଅନିତ୍ୟ ସିନା ଏ ରୂପ ଯଉବନ, ବୁଝିବାକୁ ଦିଅ ଜ୍ଞାନ । ୨ ।
ଧନ ଜନ ମାନ ଯଶ ପଉରୁଷ,
ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ଦୂରେ ଦିଅ ହେ ସାହସ,
ଅନ୍ତର ରାଇଜେ ଦୟା କ୍ଷମା ପ୍ରେମ, ରହିଥାଉ ଚିରଦିନ । ୩ ।
ସଂସାର ରାଇଜେ ବଡ଼ ସଦା ବଡ଼,
ତୁମ ରାଜ୍ୟେ ଏକ ଛୋଟ ହୁଏ ବଡ଼ ଶିଶୁର ସ୍ୱଭାବ
ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ଯେହ୍ନେ କୋଳରେ ପାଇବି ସ୍ଥାନ । ୪ ।
ଲାଜ ଅପମାନ ହେଉ ମୋ ସମ୍ମାନ,
ପଦ ଚିହ୍ନେ ତବ କରାଅ ଗମନ
ତୁମରି ପଦରେ ଜୀବନ ସାଥୀ ଗୋ, ଏହି ମୋର ନିବେଦନ । ୫ ।